Hemelvaart - Pinksteren
Overal waar de wereld ietsje mooier wordt, is de Heilige Geest aan het werk. Dat lees je in de Bijbel terug.Vlak na de allereerste Pinksterdag zorgde de Heilige Geest ervoor dat alle christenen bereid waren hun bezittingen gemeenschappelijk te delen.
In de afgelopen eeuw hebben veel westerlingen het transcendente christelijke godsbeeld verruild voor new age of oosters gedachtegoed. Voortaan torende God niet boven ons uit, maar hadden we allemaal een stukje God in onszelf.
Dit laatste beeld sluit goed aan bij het concept van de Heilige Geest - ook de christelijke God is niet alleen de 'verheven gans andere'. Het Hebreeuwse woord 'ruach' betekent zowel 'geest' als 'adem': God is zo dichtbij als de lucht die door mijn longen stroomt.
Dat woord is trouwens vrouwelijk. In het liedboek voor de kerken zingt een pinksterlied: 'Zij zit als een vogel, broedend op het water'.
"Alle mensen die Jezus willen volgen", zei apostel Paulus, "hebben die Geest allang.
Stel je voor dat ik alle mogelijke bovennatuurlijke gaven zou hebben, maar ik had de liefde niet... Dan zou ik niets zijn."
Een Geest die me zachtjes doch beslist voortstuwt richting een liefdevoller leven.
De Geest als vriendelijke uitnodiging voor iedereen om de wereld in Godsnaam mooier te maken. De Geest als zachte kracht, de Geest als trooster.
Alain Verheij, theoloog, schrijver, Trouw-columnist
Pinksteren wortelt in het joodse Wekenfeest (Sjavoeot). Oorspronkelijk was het een dankfeest voor de binnengehaalde oogst.
In de 2de eeuw kwam de nadruk te liggen op het herdenken van het verbond tussen God en Israël, de gebeurtenis bij de Sinai, toen God aan Mozes de wet gaf.
De christenen namen deze feestdag over om de nederdaling van de Heilige Geest over de apostelen te gedenken.
De christenen zagen een parallel: met Pinksteren is het de Geest van Christus die de nieuwe wet geeft, die de christenen (uit joden- en heidendom) verenigt tot een nieuw volk van God.
Omdat het joodse Wekenfeest - als men de eerste en de laatste dag van een periode meetelt - de vijftigste dag was, noemde men het in het Grieks ook Pentekostè, wat 'vijftig' betekent.
Gebruiken rond Pinksteren: de duif
Het gebruik stamt reeds uit de Middeleeuwen.
Tijdens het zingen van het Veni Sancte Spiritus liet men een houten duif vanuit het gewelf in het kerkgebouw neerdalen, terwijl men intussen brandende vlaspluisjes, rozenblaadjes of rode papiersnippers over de aanwezigen liet neerdwarrelen.
Pinkstervuren
Analoog met heel wat andere feesten bestond het gebruik van grote pinkstervuren, waarrond bijeenkomsten georganiseerd werden.
De pinkstervuren kunnen gelinkt worden aan de leerlingen van Jezus die vol vuur raakten, die in vuur en vlam, stonden.
Ze voelden iets overweldigends dat ze aan anderen wilden doorvertellen.
Vandaar dat de vlammen van het vuur tongen genoemd werden.
Cor van Vliet:
De Geest werkt, soms voel je het,
beleef je wat misschien allang
onbewust in jou aanwezig was.
Verrassend.
De Geest werkt, als het moment komt
dat zwijgers praten, praters zwijgen.
Wonderlijk.
De Geest werkt in stilte,
wanneer alles even weg mag vallen,
hoofd leeg, hart vol..
Verademend.
De Geest werkt, samen met jou aan de toekomst,
weten dat die er is, nog niet in bezit,
maar wel verwacht.
Uiteindelijk.
Geest van hierboven - Ik wil ... - Stef Bos
Geloofs-ontmoeting
13-05-2026
om 19.00
Oostwoud, Oosteinde 44
14-05-2026
om 10.00
Hemelvaartsdag
Uitzending
Liturgie
Thema: Zegenende handen
Na de kerkdienst is er koffie met wat lekkers.
Hierna praten we met elkaar (met kaartjes),
gevolgd door de eenvoudige, creatieve lunch.
Opgave bij Rens Opbroek kon vòòr 1 mei
Rond 12.15 uur eindigen we het samen-zijn.
Jantina de Ruiter