Protestantse Gemeente Het Vierkant

Pasen

De Paaswake is het feest van het licht, het water, de vreugde om Jezus' verrijzenis.
De evangelielezing verhaalt over de nieuwe morgen en het lege graf.
In de paaskaars zijn vijf wierookkorrels in kruisvorm gestoken; zij verbeelden de vijf wonden van Jezus in handen, voeten, hart.

Pasen valt tussen 22 maart en 25 april op de eerste zondag (en maandag) na  volle maan na het begin van de lente.
Pasen is de belangrijkste christelijke feestdag. 
Met het luiden van de klok voor vrede vragen we om vrede, troost, hoop, verbinding.

Pesach
De oorsprong van het christelijke paasfeest ligt in de joodse traditie.
Het joodse Pesach (in de christelijke liturgie Pascha) is nauw verbonden met de uittocht uit Egypte, de Exodus.
De viering, herdenking werd volgens het bijbelboek Exodus de avond voor de uittocht ingesteld, is de eeuwen door in verschillende vormen bewaard gebleven.
Inherent is het herdenken van de grote daden van God aan het volk Israël.
Hierin ligt het idee van 'bevrijding' besloten.
Dit geldt ook voor het christelijke paasfeest, zij het vanuit een andere invalshoek.
De matzes (ongerezen broden) herinneren aan het joodse Pesachfeest.
Volgens de Thora moesten de joden vlak voor hun vertrek in opdracht van God snel brood bakken zonder daar zuurdesem aan toe te voegen (Exodus 12:8). Deze matzes worden vóór Pasen verkocht door supermarkten, tijdens Pasen gegeten.

Pasen
Het heldere Licht zien dat zich losmaakt
van zal het ooit misschien.

 
De warmte voelen
van de bevestiging dat het kan: Tot leven komen
zoals het groen dat uit de bomen breekt.
Tot bloei komen met alles waarmee je tot de wereld spreekt.

 
De beloning van de hoop dat je aan mag zwellen
als een rivier van liefde overstromen van vreugde.

 
De vervulling van het diep gekoesterde verlangen
om bemind te worden, om wie je in alle broosheid bent.
Om van betekenis te zijn,
iets te betekenen voor een ander.

 
Getroffen worden door het besef
dat het goed is zoals het is.
Dat de wezenlijke bron nooit uitgeput raakt noch vergaat.
De vredevolle blik bemerken waarmee wij elkaar kunnen verstaan,
die zoveel ruimte laat voor een nieuw begin.

 
Esther Disveld

 
terug